tag:blogger.com,1999:blog-25268784828564658112011-11-07T02:45:02.491-08:00محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.comBlogger211100tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-44495380579246903172011-01-20T08:22:00.000-08:002011-01-20T08:22:53.380-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><div>اتفاق هایی می افتد.</div><div>آنچنان که برای همه.</div><div>مثل همیشه.</div><div>اما خاطره نیستند یا نمی شوند.</div><div>ارزش ندارند که به خاطر بسپارم چه برسد به نگاشتن.</div><div>یاد شعری از فاضل افتادم:</div><div>خاطره ها رفته اند خاطره من</div><div>پس تو چرا مثل خاطرات نمردی؟</div><div>راستی یادم رفت سلام کنم.</div><div>مهم نیست!</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-4449538057924690317?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-43993188877687713192010-09-08T04:00:00.000-07:002010-09-11T23:20:18.219-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">سلام!<br />امروز 28 رمضان است اما از13 رمضان می نویسم .<br />مثل روزهای قبل. خوب و آرام.<br />شکر خدا!<br /><br /><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">(چند قرن تفاوت متنی)</div>امروز 13 رمضان سنه 1389 شمسی.<br />11 روز است که با ورود خود این فرنگستان یا به قول ملایان کفرستان، تفلیس را به انوار خود منور و به اقدام خود متبرک &nbsp;کردیم.<br />تصمیم گرفتیم خوبی را به تمامه به جا آورده و حق فرزندی را کامل کرده باشیم! وظیفه اطعام این افطار را برگردن مبارک نهاده و راه مطبخ گرفتیم!<br />(تفاوت متنی)<br />بله دیگه! ما جدیدی ها می خواهیم همیشه متفاوت باشیم! یک فود special! چی به ذهنتان می رسد؟<br />ذهن گرامی را راهی فرنگ کردیم آنچنان که جسم را!<br />از اغذیده فرنگیه و اشربه آن دیار آنچه می شناختیم در حافظه مکرمه (!) گذراندیم و از میان آنها به پیشنهاد ملکم خان فرنگی خیالی! استیک را برگزیدیم!<br />جان نثار خیالی عرض کرد جانم به فدایتان، سلطان صاحبقران! نکند بد دلان بد اندیش کور دل انگ فرنگی مآبی بر حضرت همایونی زنند!<br />فرمودیم تو پدر سوخته دهنت را ببندی کسی را خبر نمی رسد!<br />آی فون و آی پد و آی پاد آن سیب آدم خورده کل بلاد اسلام را گرفته! حال به یک تکه گوشت ما انگ روا زنند؟ &nbsp;ای بر روح پدرت پدرسوخته... ظن بد زدی روانمان پریشان شد!<br />اصلا بر پدر بد دلان بد اندیش کور دل! ما استیک طبخ می کنیم!<br />( تفاوت متنی)<br />خوب!<br />همیشه گفته ام و بار دیگر می گویم! در آشپزی وسایل خیلی مهم است!<br />انواع چاقو و... البته ماکرو فر و سولاردام مهم نیست زیاد!<br />خوب! طرز تهیه:<br />مواد لازم:<br />1. گوشت گوساله (هرچند در روایات وارده گوشت پدرش مکروه آمده اما چه کنیم!)<br />2. سیب زمینی (برای مخلفات)<br />3. پیاز<br />4. لیمو ترش ترجیحا از رودان!<br />5. از ادویه جات مختلفه از هند و سند و چین و ماچین هر آنچه می پسنیدیم! به مقدار لازم!<br />6. روغن و...<br />ابتدا دستان مبارک &nbsp;که از هزاران آب مطهَر تر و مطهِر تر است به نیت تبرک شدن آب می شوییم!<br />خوب.<br />لحم این بخت برگشته را &nbsp;به اندازه لازم بریده و خوب می کوبیم. پیاز را رنده کرده و مقداری آب لیمو می چکانیم.<br />این گوشت باید به عمل آید.<br />در این حین سیب زمینی را خرد کرده و آماده می کنیم. برای انکه سیه نشود می توان در کأسٍ من الماء قرار داد.<br />در حین کار جان نثار پدر صلواتی خیالی مدام قربان و صدقه می رود! در پدر سوختگی از سابقون است و مقرب درگاه ما!<br />بگذریم.<br />کاری بود صعب!<br />حال می فهمیم والده مکرمه شریفه چقدر عمری را در این مطبخ به سختی گذارنده!<br />می گوییم به پاس این خدمات وظیفه ماهیانه را بیش گردانند و خدم را بیشتر.<br />سخن ما همچون در و گوهر بسیار است و وقت اندک!<br />باید به امور مملکت برسیم که الحق بدجوری لنگ در هواست!<br />همه چیز این استیک هم گفتنی نیست!<br />آن مک دونالد فرنگی کافر اجنبی حامی غاصبان.... رمز آن فیش بگ کوفتی &nbsp;که از فرط کوچکی گویی با نانو تکنولوژی ساخته را به احدی نگفته حال سلطانی چون ما که فخر دنیاست جای خود دارد!<br />فی الجمله نشتیم با والده مکرمه و برادر فاضل افطار را نوش جان گرامی مان کردیم!<br />نوش جانمان شود!<br />الهی گوشت گردد به تنمان!<br />شما هم پرتره این بخت برگشته را بنگرید و لذت برید! و شکر که سلطانی این چنین هنرمند حاکم بر شماست!<br />ضل ا...(واقعا!!!) سطان صاحبقران اعلی حضرت همایونی محب!<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/TId6rY4Os-I/AAAAAAAAAPA/iS4hlf9QI5g/s1600/24082010232.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/TId6rY4Os-I/AAAAAAAAAPA/iS4hlf9QI5g/s320/24082010232.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/TIeE_1zegSI/AAAAAAAAAPE/SJ3hqi597cE/s1600/24082010230.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/TIeE_1zegSI/AAAAAAAAAPE/SJ3hqi597cE/s320/24082010230.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div>(وقت زیادی برای نگارش نگذاشتم، ایرادات را ببخشید.<br />با تشکر.<br />التماس دعا)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-4399318887768771319?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-46846926383701934612010-08-31T01:43:00.000-07:002010-09-05T08:23:25.599-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">سلام.<br />چندی گذشت و دستم به نگاشتن نمی رود.<br />این بار سعی می کنم بنویسم.<br />20رمضان.<br />از شنبه سوم رمضان به تفلیس آمدم.<br />تفلیس هم مثل همیشه است آرام و زیبا، اما خلوت تر از همیشه. مردم در تعطیلات تابستانی به سفرهایی ییلاقی رفتند.<br />روز ها مقداری از ایران بلند تر است و هوا متغییر.<br />من در اینجا از اعمال ماه رمضان غافل نیستم. فرمودند: و نومکم فیه عبادة.<br />روزها کمتر به جای خاصی می رویم. اما شب ها گاهی با دوستان یا خانواده بیرون می رویم.<br />برادر، علی، مجتبی، کوروش...<br />ابتدای خیابان غازبیگی (تلفظ حدودی) زمین چمن مصنوعی بسیار عالی ای هست که معمولا خالیست.<br />چندین بار رفتیم با گرجی ها و یکبار هم با دو برادر هندوستانی!<br />هندی ها برای دانشگاه به خصوص پزشکی به تفلیس می آیند. ببر بنگال و سگ قفقازی!<br />نوشیدنی پس از ورزش هم شبنم کوهستان (<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Mountain_Dew">mountaindew</a>) است!<br />شکر خدا روزهای آرام و خوبی است.<br />میوه های آبدار کاملا طبیعی هم درشهر فراوان و به قیمت مناسب.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/TIO1S97G5LI/AAAAAAAAAO4/bCOLw46X4b8/s1600/46870_157073280969587_100000007482783_500762_1031136_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/TIO1S97G5LI/AAAAAAAAAO4/bCOLw46X4b8/s320/46870_157073280969587_100000007482783_500762_1031136_n.jpg" width="320" /></a></div><br />بازسازی های بناهای قدیمی که چندیست آغاز شده، چهره شهر را زیباتر می کند.<br />فروشگاه ها سیل آمده! همه نوشتند Sale! فصل تخفیف است و برندها تا 85% تخفیف می دهند.<br />این روزها کم کم بوی ماه مدرسه _که انگار زودتر از ایران است_ خانواده ها را به خرید می کشاند.<br />کیف و کتاب و دفتر و...<br />مشکلات، فقر، بی کاری و.. مثل همه جای دنیا هست، اما با این وجود مردم شاد هستند و آرام.<br />&nbsp;ماه مبارک است و ماه مهمانی خدا! برای اینکه از مسلمانان بدانیم به سراغ مسجد رفتیم.<br />نماز جمعه.<br />هر چند اینجا چند صد هزار شیعه وجود دارد اما همه آذری هستند و اقلیت مسلمان گرجی اهل سنت هستند.<br />جمعه گذشته به مسجد رفتیم. همه با هم نماز. شیعه و سنی به جماعت امامی از اهل سنت.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/TIO130AlUcI/AAAAAAAAAO8/0DiZHPBYkQA/s1600/47203_155218161155099_100000007482783_489107_4625856_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/TIO130AlUcI/AAAAAAAAAO8/0DiZHPBYkQA/s320/47203_155218161155099_100000007482783_489107_4625856_n.jpg" width="320" /></a></div><br />ما به سختی توانستیم جایی بیابیم. بوی ماه مبارک در مسجد به خوبی استشمام می شد.<br />بسیار جالب بود. اکثریت قریب به اتفاق جمع نیز جوان بودند. جالب بود که در یک روز کاری این مقدار جمعیت در مسجدی در تفلیس!<br />همه چیز خوب و آرام است.<br />امشب هم .... التماس دعا.<br />یا علی</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-4684692638370193461?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-90644456515644380002010-05-21T01:08:00.000-07:002010-06-27T22:01:13.401-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">به نام خدا</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: right;">یکشنبه حدود ساعت 10 لباس مشکی به تن کردم، کتاب دین عامیانه را برداشتم که بروم خانه مادر مطالعه کنم.<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/S_ZP1htZegI/AAAAAAAAANs/WgDv0zirK9Y/s1600/01.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473650178115860994" src="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/S_ZP1htZegI/AAAAAAAAANs/WgDv0zirK9Y/s320/01.JPG" style="cursor: pointer; float: left; height: 429px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 102px;" /></a><br />رفتم مغازه کنار بسیج یکم خرید کنم. 100 متر مانده دیدم دم بسیج شلوغ است. علی .ب داشت به طرف من می آمد.<br />اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که فردا باید دسته سینه زنی باشد یعنی روز شهادت اما چرا امروز؟<br />علی به من نرسیده نیم نگاهی به من کرد و سرش را پایین انداخت.<br />گفتم سلام چرا امروز دسته است؟<br />بغضش را به سختی نگه داشت.<br />گفت دیشب یکی از بچه های بسیج حالش بد شده....<br />شاید اگر این 1 ثانیه ساعتی طول می کشد هم نمی توانستم نامش را بفهمم.<br />واقعا هر ذهنم هر جایی ممکن بود برود جز...<br />علی بغضش ترکید و گفت محمد....<br />فقط توانستم روی سکو بنشینم و...<br />عادل مرا برد پیش بچه های دم در بسیج.<br />همه گریه می کردند. انگار باید باور می کردم. اما محمد...<br />دیشب در هیئت حالش بد شده و....<br />عجیب روزی بود.<br />خاطرات مدرسه، باغ، کوه، مسجد و.. می آمد و آتشم می زد.<br />واقعا شرحش سخت است. پدرش عباس در بهت بود. تک پسرش محمد!<br />چقدر با هم خوب بودند. چقدر شوخی، چقدر بازی.<br />محمد 5 ماه از من کوچکتر هست (سخت است گفتن بود!)<br />سالهایی از راهنمایی و دبیرستان را با هم بودیم.<br />یادش به خیر همیشه از کارهای شگفت انگیزش برایمان می گفت: مار را چگونه گرفتم. کوه چگونه رفتم. ماهی را چه کردم.<br />آن زمان باورمان نمی شد. وقتی حرفهایش را رد می کردیم و می گفتیم نبند!!! هیچ دفاعی از خودش نمی کرد!<br />وقتی بیشتر با هم بیرون رفتیم دیدیم همه حرفها راست بود!!!<br />باور کردن مرگش هم مثل باور کردن حرفهایش هست؛، غیرقابل پذیرش است اما حقیقت دارد!<br />جرأت عجیبی داشت. انگار ترس از او می ترسید.<br />بعد از نماز معمولا من و محمد می آمدیم طاق نمای تکیه به طرز خاصی دستهایمان را بر هم می کوبیدیم و هر چه بیشترصدا می داد می گفتیم اخلاص نمازمان بیشتر بوده.<br />وقتی صدا کم بود حتما یکی از ما یا هر دو حواسمان به نماز نبوده است.<br />جالب اینجاست که به قول محمد بعد از یک نماز هرچقدر هم تکرار می کردیم همان صدای اولی تکرار می شد.<br />اما اخلاص محمد بسیار بیشتر از من بود.<br />در ابتدای مجلس حضرت زهرا (س) وقتی روضه حضرت زینب (س) خوانده می شد حالش بد شد و ....<br />به قول علی.ح حق روضه را ادا کرد!<br />محمد پر ز خاطره بود. نمی دانم از کدام یک بگویم.<br />محد پر ز آرزو بود. تازه سربازیش تمام شده بود. برای گذرنامه اقدام کرده بود که برود کربلا.<br />چند بار هم صحبت کرده بودیم که گرجستان با محمد می چسبد و قصد داشت که بیاید.<br />محمد هنوز هست.<br />در صف نماز جماعت...<br />در طاق نمای تکیه...<br />و در بالای هریاس!<br />نمی دانم.<br />خدایی داریم که حکیم است و کریم. پناه بر خدا.<br />محمد که به لطف خدا و شفاعت ائمه (ع) و حضرت زهرا(س) جایگاه خوش و خرم خواهد داشت اما...<br />اما خداوند خانواده اش را صبر دهید.<br />خداوند ما را هدایت کند.<br />فیلم زیر هم از محمد است، بهار 88 در هریاس...<br />التماس دعا!<br /><br /></div></div><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-49f4b7244e9bba70" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v12.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D49f4b7244e9bba70%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330155464%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D4CABA328CF6D20AD6C2C2B7723B3C183B65C6133.9EA75DEC31D2807D85D4320D04F6CE767406F21%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D49f4b7244e9bba70%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Ddo3OEfocyHgC9nI6PSqDNyPeD9M&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v12.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D49f4b7244e9bba70%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330155464%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D4CABA328CF6D20AD6C2C2B7723B3C183B65C6133.9EA75DEC31D2807D85D4320D04F6CE767406F21%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D49f4b7244e9bba70%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Ddo3OEfocyHgC9nI6PSqDNyPeD9M&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-9064445651564438000?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-58934903138330469572010-05-12T08:10:00.000-07:002010-05-12T08:36:57.568-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">به نام خدا<br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/S-rKjybN0XI/AAAAAAAAANc/0_NXq7kMHb0/s1600/220px-Iranian_Resistance.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 220px; height: 298px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/S-rKjybN0XI/AAAAAAAAANc/0_NXq7kMHb0/s320/220px-Iranian_Resistance.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5470407413575045490" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><br />امروز با علی رفتیم مدرسه آقای احمدی، جالب بود!<br />بعد رفتیم نشر اکنون پیش بهزاد زرین پور.<br />شاعری که تنها 24 شعر چاپ شده دارد!<br />اما بزرگ است، خیلی!<br />برای شب شعر فتح خرمشهر رفتیم...<br />بدون هماهنگی قبلی حدود 20 دقیقه و شاید بیشتر صحبت کرد.<br />از شعر، شاعری، نقد شعر، اقتصاد و زندگی ( نام مجله ای که چاپ می کنند، قبلا نیما نام داشت!) سخن گفت و از خرمشهر گفت!<br />از تابوتهای بی در و پیکر!<br />از وقتی که قدش بلند شده بود...<br />وقتی دستش به زنگ می رسید...<br />اما دیگر دری نبود!<br />واقعا اینجا منقلب شدم....<br />((آن وقت ها كه دستم به زنگ نمی رسيد<br />در می زدم<br />حالا كه دستم به زنگ می رسد<br />ديگر دری نمانده است!))<br />ادامه...<br />لینک دانلود این کتاب ایشان را در <a href="http://mohebq.blogspot.com/">محب نقل</a><a href="http://mohebq.blogspot.com/"> قول</a> گذاشته ام.<br />التماس دعا<br />یا علی</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-5893490313833046957?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-63057829908698729942010-03-21T05:22:00.000-07:002010-03-21T06:55:43.151-07:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><br /><br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;">به نام خدا</span></div><p><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451071539389410962" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/S6YYrx6MLpI/AAAAAAAAANU/xCc-BIP0cvc/s320/DSC02185.JPG" /><br /><br /><span style="font-size:130%;">اتفاق خاص چه می تواند باشد؟<br />می دانم جوابهای بسیار به این سئوال (آخر نفهمیدیم همزه!!! را روی واو بگذاریم یا یا!!!) می توان داد.<br />زندگی همیشه پر است از اتفاقات عجیب(نک: زندگی نامه من! نویسنده: محب، انتشارات: در آرزوی تأسیس و...).<br />خوب مثلا یک اتفاق عجیب این است که استاد سازت را به طور اتفاقی در باشگاه دانشجویان ببینی.<br />جالبه.<br />استاد موهایش را به شدت کوتاه کرده. عجیب است.<br />یک گفتگو می کنید. استاد می خواهد ساز بزند. پرواز داری به تفلیس.<br />نمی توانی بمانی. خداحافظی می کنی و پایان.<br />جالب بود.<br />اما آنچه عجیب است این است.<br />تقریبا 1 سال بعد( با اختلاف 8-7 روز) چند ساعت مانده به تحویل سال، استادت را در مراسم سال نو سفارت ایران در تفلیس ببینی که با گروهی آمده ساز بزند!!!!<br />خوب حتی سیستم های پیشرفته (apple MAC) هم چند ثانیه ای هنگ می کنند. باید خوشحال باشید که هنوز دارید به حیات ادامه می دهید.<br /></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">بعد جالب هم اینجاست که استاد اول می شناسدت!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">البته چهره استاد آنقدر خاص است که Pentium 233 هم در چند هزارم ثانیه شناسایی کند. ( حالا چقدر کامپیوتری شدی!!!)<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">جالب بود. (البته به نظر خودم!!!) </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">یک شب خاص!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">شکر خدا شب خوبی بود.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">یک گروه نورازی خوب داشتند و چند مراسم دیگر.</span><br /><span style="font-size:130%;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 319px; DISPLAY: block; HEIGHT: 279px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451070473693813154" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/S6YXtv4j2aI/AAAAAAAAANE/n7of8dH1-lY/s320/DSC02151.JPG" /><br /><br /></span><span style="font-size:130%;">از استادم رضا مازندارنی بگویم. ( حالا من می گویم استادم. به قول خود ایشان 4 ترم ثبت نام کردم، 4 جلسه رفتم! در حقیقت 2 ترم ثبت نام کردم و حدودا 12 جلسه بیشتر نرفتم!)</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">واقعا آدم خاصی است. از آن آدم های خاص که نمی توان چیزی در باره شان گفت. البته خیلی با امثال من فرق دارند. اما شخصی اخلاق مند و مودب، شوخ طبع و خاص اند. (این واژه "خاص" در هر بافتار به یک معنایی خاص است خلط نکنید!)<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">داستان بلند شد، خلاصه که نوازنده تار، سه تار و سازی خاص به نام </span><a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%BA%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%87"><span style="font-size:130%;">غریبانه </span></a><span style="font-size:130%;">است.</span><br /><span style="font-size:130%;">حافظه عجیبی هم دارد، کاری که 3 سال پیش به من پیشنهاد کرد، الان یادش است!!!<br /><br /></span><span style="font-size:130%;">به هر حال داستان هایی پیش آمد که تمام گروه هنری اعزامی را جهت ناهار به رستوران ترکیه ای دعوت کردیم.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">این رستوران قبلا مذکور افتاد هر چند اسمش turkish kitchen رفت نام اصح آن Deniz است لیک این هم ترکیه ای است ( 400 سال سبک متن نویسی تغییر کرد!) برنج را خانه درست کردیم مردانه( به جز خانمی که در گروه اعزامی هنری از ایران بود، که البته جزء گروه موسیقی نبود.) رفتیم. غذا خوب بود. البته برای اینها که چند روزی با خاچاپوری سر کرده بودند فوق العاده بود. و چای پس از غذا نیز یک سورپرایز خاص! (با این تاکید که چای پس از غذا مانع جذب آهن می شود!)</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451071531426646898" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/S6YYrUPuC3I/AAAAAAAAANM/4afDAuB-hzg/s320/DSC02225.JPG" /><br /></span><br /><span style="font-size:130%;">استاد مازندارنی باز شروع به شوخی کرد. مثلا قاشق نبود و چاقو بود، استاد می گفت این قاشق ها چقدر نک تیز است! البته به بیان ایشان زیباست!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">مراسم خوبی برگزار شد. الحمد الله.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">روز اول سال خاص بود، در سالی که امیدورام خاص ( و خوب!!!) با مردی خاص!!!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">(معنای هر خاص متفاوت است!)</span><br /><span style="font-size:130%;">امیدوارم شما هم همیشه خوب و خوش و سلامت و مومن باشید.</span><br /><span style="font-size:130%;">التماس دعا.</span> </p><p>یا علی</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-6305782990869872994?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-38508369220609009852010-03-19T05:26:00.000-07:002010-03-19T05:51:55.710-07:00<div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">به نام خدا </span></div><br /><div align="center"><span style="font-family:arial;"><br /><span style="font-size:130%;"></span></span></div><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5450325734572049234" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/S6NyYOdWQ1I/AAAAAAAAAM8/o_kWj4nEQ4A/s320/DSC03207.JPG" /><br /><br /><br /><br />سلام...<br />امروز جمعه است ساعات حدودا 4.<br />تاریخ 28 اسفندماه 88.<br />تفلسیم(مجاز به علاقه...)<br />شنبه (21/12/88) با پرواز تهران-باکو-تفلیس آمدیم اینجا.<br />روزهای خوبی بود و هست و ان شاءالله باشد.<br />اینقدر سخن هست... اما از آنجا که می گویید پرحرفم نمی گویم!!!(الکی می گم حوصله شرح قصه نیست!)<br />اینجا خوبه.<br />چند روز پیش با مادرم Good will (فروشگاه زنجیره ای مثل شهروند خودمون) داشتیم حرف می زدیم و خرید می کردیم ناگهان یک خانم حدودا 45 ساله گفت شما ایرانی هستید؟<br />گفتیم بله شما هم ایرانی هستید؟(البته از چهره اش معلوم بود گرج است) گفت نه. من ایران شناسم و...<br />دیدیم خیلی با سواد(البته نه مثل من!!!) متخصص زبانهای باستانی ایرانی بود. فارسی میانه، سغدی و .....<br />حالا خوبه من دو خط پهلوی خوانده بودم.<br />اما واقعا با سواد بود...<br />دانشگاه سن پترزبورگ و سوربن و دانشگاه تهران درس خوانده بود.<br />الان هم در فرانکفورت بود.<br />تز فوق دکتراش هم لغات و کلمات ایرانی در آثار گرجی بود. از قرن 3 میلادی تا 7م.<br />شاگرد استاد ژاله آموزگار، مرحوم استاد تفضلی و... بود.<br />خیلی خوشحال شدم. ایشان هم...!<br />راستی اینها خانوادتاً ایران شناس اند.<br />پدرشان جمشید و مادرشان هم ایرانشناس بزرگی است.<br />جمشید(فامیلیش هم بگو؟) چندی پیش از رئیس جمهور جایزه گرفت.<br />اسم این خانم هلن بود. (و فامیلیش؟؟؟)<br />فامیلی گرجی ها کلا سخته!!! این خانم فکر کنم گیوناشویلی است! دقیقش را بعداً می گویم.<br />جالب بود.<br />راستی این خانم گفت که کاش من یک ایرانی بودم!<br />جمله مهمی بود.<br />جای فکر دارد.<br />واقعا اینکه ایرانی و مسلمان هستیم خیلی مهمه. اما ما چقدر قدر فرهنگ و کشورمان را می دانیم و چقدر از آن می دانیم!<br />باید بیشتر به فرهنگ نظر داشته باشیم!<br />موفق باشید.<br />راستی فردا سال تحویل است.<br />سال نو را متقدماً (پیشاپیش بهتر است) تبریک می گویم!<br />ان شاءالله سال خوبی داشته باشید.<br />پر ز ایمان و علم و عمل.<br />یک سال خاص!!!<br />التماس دعا<br />یا علی </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-3850836922060900985?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-41488304844288723632010-02-25T23:04:00.000-08:002010-02-26T03:16:29.900-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;"><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">به نام خدا<br /></span></div><span style="font-size:130%;">سلام...<br />حتما می خواهید بپرسید دیروز چه خبر بود؟؟؟<br />می دانم این سئوال در ذهن یکایک شماست.(!!!!!)<br />اصرار نکنید می گویم.<br />دیروز صبح تربیت بدنی 2 داشتیم(حال اینکه چرا ترم آخر بماند! از الطاف دوستان است) من حدود 7:15 امیرآباد بودم (از کن تا آنجا) و علی سر قرارمان آمد فقط 1 ساعت دیرتر! (بنده خدا حق داره راهش دوره!!!!) بماند که بهانه دوست اقای کارگردان بود!<br />جناب استاد نیامد و چند ساعتی علاف(ابو محب علاف!!!) شدیم.<br />در باغ مهندس داماد به فرمایش عمو پله می ساخت. پس از ساعتی اصرار و اجبار و تهدید علی را راضی کردم که با هم به باغ روانه شویم . از کارگردان هم دعوت کردیم ایما مهمان داشت.<br />آمدیم خانه و سپس رهسپار باغ شدیم.<br />رفتیم دیدم مهندس چه کرده است!!! آدم یاد باغهای معلق بابل می افتد. کمکی کردیم و کاری از علی کشیدیم! کار کشیدنی. برادر آبگوشتی را که محصول مشترک من و خواهر بود، آورد باغ. ابگوشت نبود! یک اتقلاب مسلحانه بود. دیگر زیاد نگویم که...<br />سبزی و سنگک و ترشی و...<br />و بعدش هم که امتدادش...<br />علی 5 باید میرفت سالن. دید کار زیاد است. زنگ زدیم جناب کارگردان! عجب انسان شریفیست این موجود! آدم یاد زعفران می افتد و یاد بچه های معصوم براکوه...(!!!) حالا بنگلادش تحویلش نگرفتند کن که تحویل می گیرند. خودم سال آیند جشنوراه کن(خرمالوی کن!!!) دعوتش می کنم.<br />کارگردان پذیرفت و علی بماند.<br />به کار ادامه دادیم. ما هم دستی رسانید و به خوبی و خوشی کار در کمترین زمان ممکن تمام گشت.<br />من و علی پیاده برگشتیم خانه مادر و نمازی به کمر مبارک زدیم و با برادر و علی.ح سوی امیر آباد روانه شدیم.<br />علی رفت سراغ کارگردان.<br />ما هم به کمیل فدرر پیوستیم و ساعتی در کنار حضرتش تلمذ کردیم و شامی زدیم و بازگشتی و خوابی.<br />خواب هم یادم نیست چی دیدم!<br />احتمالا کارگردان را در بهشت دیدیم!<br />عکس هم ندارم!<br />التماس دعا<br />یا علی<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-4148830484428872363?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-60709814331527406232010-02-18T12:58:00.000-08:002010-02-18T13:05:41.864-08:00salam.<br />sa'te hodude 1bamdade jom'e 30 bahman! (farda) ya'ni emruz(!) konkure arshad daram.
mmmm..
rastesh vagh'an 4 week bishtar nakhandam.
taze an ham 3-6 sa'at faghat!
nemidanam, agar ghabul nashavam narahat nistam, chon kare khasi nakardam.
be ghole vahid: haji to ke eshghi dars mikhubi, nashod sale ba'd!<br />
kasi ke mohem khatere ra nemikhanam, amma eltemase doa. doa daram!
az anja ke ba mobilam hastam, va takhte khabam, nagid chera finglishe! (harchand kasi nemikhand ke irad begirad).
tavakol bar Khoda!.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-6070981433152740623?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-4387145387996512372009-10-16T11:28:00.000-07:002009-10-16T13:00:49.344-07:00<div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/StjQCsMtM0I/AAAAAAAAAI0/ogG6vLDDG1o/s1600-h/DSC01779.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393289298418938690" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/StjQCsMtM0I/AAAAAAAAAI0/ogG6vLDDG1o/s320/DSC01779.JPG" /></a><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;">به نام خدا</span></div><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">سلام</span><br /><span style="font-size:130%;">چند وقتی است که اینجا سخنی ننوشته ام و خیلی هم بدهکارم!</span><br /><span style="font-size:130%;">حال آنچه دیروز گذشت را موجز می نگارم و امیدورام جالب نیز باشد.</span><br /><span style="font-size:130%;">دیروزانارچینی داشتیم.</span><br /><span style="font-size:130%;">من، عمو، حاج وحید، محمود و مجید صبح رفتیم. علی هم حدود 10-11 آمد.</span><br /><span style="font-size:130%;">کارها خوب پیش می رفت. شکر خدا انار هم خوب بود. بردار هم ظهری ناهار کارگری را آورد.</span><br /><span style="font-size:130%;">آبگوشت!</span><br /><span style="font-size:130%;">حسابی خوردیم.</span><br /><span style="font-size:130%;">بعد از ناهار آقای احمدی با دخترشان تشریف آمدند.</span><br /><span style="font-size:130%;">حسابی خوش گذشت. از علی و وحید هم کار کشیدم.</span><br /><span style="font-size:130%;">چقدر باغداری لذت دارد. به خصوص انار. که از بهشت آمده و به قول حقیر(!!!) نشانی از کثرت در عین وحدت و وحدت در عین کثرت است.</span><br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393289853119233010" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/StjQi-nj-_I/AAAAAAAAAI8/IjF3yDq-lPg/s320/DSC01794.JPG" /><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;">چه زیباست این انار! رنگش، دانه هایش، چیدمانش!</span></div><span style="font-size:130%;">شاید دلیلی مکفی باشد برای اثبات وجود خدا البته برای روشن بینان ورنه منکران که حتی با رویت خدا(هرچند محال است اما مفروض) نیز ایمان نمی آورند. خداوند ما را از مومنان قرار دهد.</span><br /><span style="font-size:130%;">ان شاءالله</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-438714538799651237?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-40262144320536029002009-07-30T11:43:00.000-07:002009-07-30T11:48:19.344-07:00<div align="center"><span style="font-size:130%;">به نام خدا</span></div><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">امروز یکی از خاص ترین مهمانیهای زندگی را تجربه کردم! در مورد مهمانی بعداً توضیح می دهم.</span><br /><span style="font-size:130%;">فردا صبح زود عازم ایران هستیم. البته چند روزی طول می کشد.</span><br /><span style="font-size:130%;">خوشحالم! دوستان منتظرند!(گاو و گوسفندها هم ردیف!!!) هر چند اینجا خیلی خوب بود و هست اما...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;">باز هوای وطنم آرزوست!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-4026214432053602900?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-70088285473630207162009-07-28T02:20:00.000-07:002009-07-30T03:52:31.666-07:00<span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><p align="center"><span style="font-size:130%;">به نام خدا<br /><br /></span></p><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">امروز سری به "دینامو" (حالا چی هست؟) فروشگاه دانمارکی ها زدیم. دینامو بازاریست در تفلیس که همه چیز در آن یافت می شود. خیلی هم بزرگ است. از پوشاک معتبر و گران اروپایی تا لوازم شیرینی پزی و میوه جات و غیره! هوا خیلی معتدل بود. استثنائی. به قول دوستان فوق العاده دو نفره(حالا بیشتر هم باشیم بهتره دور همیم!) بود. همین که به منزل رسیدیم. آسمان (بارید!) نه! بارید که برای باران است، سیلی از آسمان روانه شد. در اواسط تابستان این باران معجزه است(البته برای ایرانی ها)! واقعاً خیلی وقت بود اینچنین رگباری ندیده بودم. ای کاش همچنین بارانی در تهران می آمد.(البته این مقدار مشکل ساز است! یه کم کمتر!)</span></div><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">هوا در بهترین حالت ممکن است. جای دوستان خالی! </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><br /> </div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;">روزی که بی تو بودم در زیر چتر باران!</span></div><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">هنوز هم باران می بارد البته با شدت کمتری.</span></div><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">می گویند که از مواقع نزدیکتر به استجابت دعا هنگام بارش باران است. همه دوستان را دعا می کنم و نیز از ایشان التماس دعا دارم.</span></div><br /><br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363571251570829906" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/Sm87oslgalI/AAAAAAAAAFw/Af0xRqyWmKQ/s320/DSC00535.JPG" /><br /><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">این هم فیلم و عکس. البته حجم بارش را نتوانستم نشان دهم چون از شدت باران خودم هم خیس شدم!</span></div><br /><br /><p align="center"><span style="font-size:130%;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-d80e1d46a0340834" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v5.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dd80e1d46a0340834%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330155464%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D412D406533664A07362E7ED9E159DD771E68ABFD.AB4C1E6801E4C453392A17B9A027434E097231F%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dd80e1d46a0340834%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DnfXkwXpWawYn5w-v7lmOOB2fzs8&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v5.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dd80e1d46a0340834%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330155464%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D412D406533664A07362E7ED9E159DD771E68ABFD.AB4C1E6801E4C453392A17B9A027434E097231F%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dd80e1d46a0340834%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DnfXkwXpWawYn5w-v7lmOOB2fzs8&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-7008828547363020716?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-9934547560551131942009-07-26T23:13:00.000-07:002009-07-27T23:57:46.980-07:00<div><span style="font-size:130%;">دیروز میلاد امام حسین(ع) بود. به دلایل زیادی پدر برآن شدند که مهمانی ای ترتیب دهند و همه(همه یعنی کی؟) را دعوت کنند. پس از برسی همه جانبه تصمیم گرفیم که به turkish kitchen برویم.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">2 روز قبل غذاها را سفارش دادیم و قرار شد که طبقه بالا را کلاً به ما اختصاص دهند. همه(؟؟) 30 نفر می شدیم.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">همه(؟؟؟) را دعوت کردیم و با خیال راحت آماده مهمانی شدیم. تنها کاری که با مادر گرامی بود زحمت برنج بود! (حالا برنج داستانش چیست؟) در مورد برنج گرجی ها مثل خیلی دیگر از مردم دنیا و برعکس ما ایرانیها و چندی دیگر از شرقی ها علاقه چندانی به خوردن غذای فوق العاده مغذی برنج ندارند(!) و به قول دوستی به ویتامین فکر می کنند(!) البته چیزهایی یافت می شود که نوعی برنج است اما اصلاً جالب نیست و از طرف دیگر خیلی کم است برای ما!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">در هر صورت برنج را آماده کردیم و راهی شدیم.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">قرار بود مهمان ها همه(؟؟؟) ساعت 2 بیاید که اندکی کم و زود آمدند. این هم نمایی از غذا ها که... نمی گذارم تا دلتان آب نیفتد!(عکس ندارم توجیه می کنم!) به جایش از میز عکس می گذارم.</span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><br /><br /><p><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363233696054302594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/Sm4IoYS414I/AAAAAAAAAFI/heW4BGqq0U4/s320/DSC00348.JPG" border="0" /><br /><br /><br /></span><br /><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363233700530850242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/Sm4Ioo-LicI/AAAAAAAAAFQ/nr6VUXQ-kbk/s320/DSC00352.JPG" border="0" /><br /></span><span style="font-size:130%;">بعد از غذا هم چای با فلسفه وجودی چای!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">چای با استکان کمر باریک و از این شیرینی ها(همان باقلوا!)</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363236242877510962" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/Sm4K8n829TI/AAAAAAAAAFY/YnNQjtvEW_Q/s320/DSC00381.JPG" border="0" /><br /></span><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363401564763801714" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/Sm6hTn-FSHI/AAAAAAAAAFo/S4b90pTMOag/s320/DSC00392.JPG" border="0" /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">در مورد گارسون ها و خدمتکاران گرجی باید بگویم که فوق العاه زحمت کش اند. تقریباً همه خانم هستند و در کارشان خیلی دقت دارند. آنچه که در اینجا برای من خیلی جالب است جمع کردن ظروف است. خدمتکاران میز را دقیق زیر نظر دارند و به محض اینکه شما غذای ظرفتان تمام شود ظرفتان را به سرعت بر می دارند و در صورت نیاز جایگزین می آورند. (به قول دوستی مثل قرقی_اگر درست املاء کرده باشم!_) خوبی این کار این است که میز همیشه منظم و تمیز است و بدمون ظروف اضافی. ایرادش هم یکی این است که به زحمت می افتند(دو دقیقه اومدیم خودشان را ببینیم از صبح تو آشپزخونه هستن!) و دیگر اینکه برای ما یکم سخت است و معذب می شویم البته کم کم عادت می کنیم!</span></p><br /><p><span style="font-size:130%;">در کل فوق العاده متین و با دقت هستند.</span><br /><span style="font-size:130%;">شکر خدا مهمانی خوبی بود به لطف امام حسین (ع).</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-993454756055113194?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-27417612103560158022009-07-23T07:10:00.000-07:002009-07-23T07:51:14.442-07:00<div align="center"><br /><span style="font-size:130%;">به نام خدا</span><br /><br /><br /></div><div align="center"></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361660947411452018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SmhyOXCLQHI/AAAAAAAAAEg/vSKA4cQGn_U/s320/DSC00239.JPG" border="0" /><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">باران می بارد!<br />چه لذتی دارد در وسط تابستان زیر چتر باران بود بدون چتر!<br />جای دوستان مقیم در گرمای تهران خالی!<br />امروز از در منزل که آمدیم بیرون باران بارید! چه باران زیبایی. به پارک "میزوری" رفتیم.<br />کمتر کسی در پارک بود. باران تمامی نداشت.<br />یاد این بیت حضرت حافظ افتادم: </span></div><span style="font-size:130%;"><div align="center"><br />باران که در لطافت طبعش خلاف نیست* در باغ لاله روید و در شوره ‌زار خس</div><div align="center"></span> </div><p><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361660940212469922" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SmhyN8NzgKI/AAAAAAAAAEY/zImNNKYSQhk/s320/DSC00238.JPG" border="0" /></span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;">و این شعر فوق العاده که گویا در استقبال سعدیست اما نمی دانم از کیست!</span></p><span style="font-size:130%;"><p align="center"><br />روزی که با تو بودم در زیر چتر باران* گفتی: خوش است بودن، گفتم: کنار یاران!</span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;">روزهای خوبی ست.<br />همه چیز خوب! همه چیز.<br />شکر خدا! هزاران بار شکر خدا!<br />امیدوارم دوستانم (و نیز دشمنانی که ندارم!) هم روزهای خوبی داشته باشند.<br />ماه شعبان هم آمد. ما را فراموش نکنید.<br />از باران می گفتم. حدود یک ساعتی در پارک بودیم، حسابی خیس شدیم! سعی کردم چند عکس بگیرم اما محافظ لنز دوربین را نیاوردم و موفق نشدم عکسهای خوبی بگیرم.</span> <span style="font-size:130%;">چند عکس معمولی گرفتم تا طراوت را به شما هدیه بدهم.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361660953744222898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SmhyOuoBqrI/AAAAAAAAAEo/QCuuRhT9fPs/s320/DSC00278.JPG" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-2741761210356015802?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-29299777897404312542009-07-19T11:33:00.000-07:002009-07-22T06:32:53.552-07:00<div align="center"><span style="font-size:130%;">به نام خدا</span></div><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">امروز ناهار مهمان بودیم. منزل آقای واقف!</span></div><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">حالا آقای واقف کیست؟</span></div><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">آقای واقف همکار پدر است. اصلیتش آذریست البته متولد گرجستان. مهندسی عمران خوانده است. به سه زبان روسی، گرجی و آذری تسلط کافی دارد البته اندکی هم از فارسی و ارمنی و مقداری هم انگلیسی می داند!</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">ساز هم می نوازد گیتار و پیانو! البته الآن تقربیاً چند وقتیست که ساز ننواخته است. </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">آقای واقف 4 فرزند دارد 1 پسر و سه دختر.</span></div><p><span style="font-size:130%;">همه فرزندان مثل خیلی دیگر از گر جی ها چند زبان بلدند. یکی از دختران آقای واقف 5 زبان می داند!</span></p><p><span style="font-size:130%;">خوب اسلام این خانوانده هم چندان چیز بیشتری از بسیاری دیگر آذری های گرجستان ندارد. البته ایمان بالایی دارند و اطلاعات تقربا خوبی اما نباید انتظار دشت که عبادات را _ آنچنان که که و بیش در ایران هست_ به جای آورند!<br />خوب مهمانی فوق العاده بود. در کل رفتن به منزل یک شخص با یک فرهنگ دیگر _که شاید خود فرهنگ او ترکیبی از فرهنگ های آذری، گرجی و روسی است_ جالب است اما فضای صمیمی مهمانی و آنان در عین احترام و تشریفات عالی و بی تکلف شاید کمتر در همچنین مهمانی هایی در ایران برای من دیده شود.</span></p><p><span style="font-size:130%;">سخن از خاطرات شد. مثلاً از حضور پدر آقای واقف در ارتش شوروی در جنگ جهانی. سخن ها گفته شد تا رسیدیم به سال تولد. همینطور سالها را می پرسیدیم تا به خانم آقای واقف رسیدیم.</span></p><p><span style="font-size:130%;">پدر از آقای واقف پرسید: خانم شما متولد چه سالیست؟</span></p><p><span style="font-size:130%;">آقای واقف با حالت خاصی گفت: من اون موقع نبودم!!! (البته به نظرم در بیان من نمکش نرسید!)</span></p><p><span style="font-size:130%;">آقای واقف هم ساز زد هم خواند! خوب هم نواخت و خوب هم خواند!</span></p><p><span style="font-size:130%;">حدود دو ساعت سر سفره ناهار بودیم. هر آننچه بود از خوردنی آوردند! شاهانه اما بی تکلف!</span></p><p><span style="font-size:130%;">از خاشاپوری گرجی تا بلینی روسی و دلمه ترکی. بالآخره هم موفق به خوردن خینگالی شدیم! البته اصلاً نسبت به دیگر اغذیه جالب نبود! اصلاً!</span></p><p><span style="font-size:130%;">از مرغ و نوعی قارچ و انواع نوشیدنی_البته حلال!!!_ و نیز دسرها و میوه ها! دلتان را به آب نیندازم!</span></p><p><span style="font-size:130%;">مهمانی خوبی بود. واقعا! محبت یک خانواده گرج را احساس کردیم.</span></p><p><span style="font-size:130%;">این هم نمایی از سفره! البته بارها تجدید شد! ان شاءالله سفره شان همواره پربرکت باد!</span></p><p><span style="font-size:130%;"><br /> </p></span><div align="right"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360242551897895618" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SmNoM3_OssI/AAAAAAAAAEQ/68iOsNd1pFE/s320/DSC02088.JPG" border="0" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-2929977789740431254?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-66690439041816067782009-07-18T10:17:00.000-07:002009-07-18T11:09:32.782-07:00<div align="center"><span style="font-size:130%;">به نام خدا</span></div><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359862099823305058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SmIOLpkMIWI/AAAAAAAAAEI/TVc4jkjI33c/s320/DSC02075.JPG" border="0" /><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">امروز رفتیم منزل مادر سوسو(سوسو همان یوسف ماست)! اهل </span><a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%86"><span style="font-size:130%;">فریدن </span></a><span style="font-size:130%;">(فریدون شهر) اصفهان هستند. در مورد گرجی های فریدن کوتاه بگویم که اینها در اصل اهل گرجستان هستند و در فتوحات شاه عباس به لطف ایشان به زور(!!!) به فردین آورده شدند. در اینجا سالیان بودند و تقریباً ایرانی شدند. در قرن اخیر عده ای به گرجستان بازگشتند. در کل تعامل فرهنگی جالبی صورت گرفت. خانواده سوسو هم از همین ها هستند که حدود 40 سال پیش به وطن اصلیشان یعنی گرجستان بازگشتند. در هر صورت سوسو فارسی می داند. البته 6 ماه بیشتر نداشت که از ایران آمد اما دوباره برای چند سال ایران بود. الآن هم بیشتر مترجمی می کند. چند خواهر و برادر دارد که کلاً پزشک هستند!</span><br /><br /></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">همسر و فرزندی کوچک هم دارد.</span><br /><br /></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">مادرش هنوز فارسی می داند البته اندکی سخت صحبت می کند. حدوداً 60 سال دارد. منزلشان ویلایی است در شهرهای اطراف(اسم شهرش سخت است!) جای زیباییست. همه نوع میوه دارد: انگور، گلابی، سیب، انار، فندق، آلو، گوجه سبز، توت، گردو و... حسابی پذیرایی شدیم. یک مهمان هم از ایران داشتند.</span><br /><br /></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">زندگی سختی داشتند اما شکر خدا الآن تقریباً زندگی خوبی دارند.</span><br /><br /></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">مسلمانان در اینجا در فقر اطلاعات هستند البته فریدنی ها از آنجا که در ایران بودند بیشتر می دانند وبه قول خودشان مجتهدند نسبت به دیگر مسلمانان.</span><br /><br /></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">چوچخلا هم آوردند. همیشه می دیدم در شهر اما جرأات خوردنش را نداشتم!!!</span></div><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">احتمالاً اگر چوچخلا را به شما تعارف کند و نخورید احتمالاً همچنین گفتگویی پیش آید:</span></div><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">شما آرد می خورید؟</span><br /><br /></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">_بله!</span></div><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">شیره انگور؟</span></div><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">_بله!</span></div><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">گردو چی؟ می خورید؟</span></div><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">_بله!</span></div><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">به خدا باور کنید ما هم نخش را نمی خوریم!</span></div><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">حالا چوچخلا مر کب از همان موارد فوق است و خودش شبیه به نوشمک و یخمک و از این چیزها! البته یک نخ هم دارد. به دلیل همین نخ خارجی ها فکر می کنند شمع است!</span></div><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">صحبت های جالبی شد از ایران آن زمان و مسلمانان و ... که یارای نگاشتنش نیست! ان شاءالله تشربف می آورید خودتان می پرسید!</span></div><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">این عکسها از باغشان است:</span></div><br /><br /><div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359860835031457458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SmINCB2UHrI/AAAAAAAAAD4/VfWPNDWOe-M/s320/DSC02070.JPG" border="0" /></div><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359860148694001810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SmIMaFCtqJI/AAAAAAAAADw/oIzqKAv5DyQ/s320/DSC02050.JPG" border="0" /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359862094133390338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SmIOLUXm7AI/AAAAAAAAAEA/ZZRm_cgKkcM/s320/DSC02069.JPG" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-6669043904181606778?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-11573701309069982212009-07-11T23:45:00.000-07:002009-07-20T11:21:30.135-07:00<div align="center"><span style="font-size:130%;">به نام خدا</span></div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SlsC7j60DCI/AAAAAAAAADY/T2kn7zjqc-k/s1600-h/DSC01767.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5357879403964795938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SlsC7j60DCI/AAAAAAAAADY/T2kn7zjqc-k/s320/DSC01767.JPG" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;">دیروز همه LILO بودیم. LILO بازاریست بیرون شهر. پر از البسه و متعلقات آن است. حدود 2 ساعتی گشتیم. در حال انتخاب کردن عینک بودیم که حالم دگرگون شد. خواستم که به هوای آزاد برسم که ناگهان دست از دامنم بشد و دیگر چیزی نفهمیدم! درست نفهمیدم چه احساسی داشتم. شاید سقوط شاید پرواز! فشار زیادی بر من می آمد. احساس کردم سعی می کنند مرا بکشند پایین یا ببرند بالا! به خودم که آمدم دیدم که عده ای زیر بغل مرا گرفتند و جمعیت زیادی اطراف من است. کسی آب روی سر و صورت ریخت و کسی صورتم را خیس می کرد. چقدر لطف دارند این گرجی ها. هر کس به کمک آمده بود. زنی _که چهره اش را ندیدم!_ قطرهای از یک شیشه ای کوچک در لیوانی آب ریخت و به من داد. از همان قطره در کنار بینی ام گذاشت و من بوئیدم. احساس بازگشت داشتم. همان زن قرصی داد که زیر زبانم بگذارم. چندین نفر مرا باد می زدندند. کم کم که رو به راه شدم، رفتند و من حتی نتوانستم آنها را ببینم چه رسد به تشکر. بعد هم حسین آقا زیر بغل مرا گرفت و به سمت ماشین آورد و راهی خانه شدیم.<br />در راه بازگشت به این فکر می کردم که چه راحت خداوند می تواند همه قصه های نیمه تمام زندگی را پایان بخشد!<br />چرا فکر می کنم(فکر می کنیم!) این قصه ها باید تمام شود و تمامش کنیم آنگونه که می خواهم(می خواهیم!) </span><br /><span style="font-size:130%;">و خدا قادر است تمام قصه های نا تمام زندگی را تمام کند...</span><br /><span style="font-size:130%;">قصه این سفر، درس و دانشگاه، کنکور ارشد، کانون اندیشه صفیر، نفحات، آبگینه، صحبت های بی پایان با دوستان، کتابهای نیمه خوانده، بدهکاری ها، معذرت های نخواسته، دلخوری ها و ناخوشی ها، هزاران هزار قصه نا تمام دیگر.</span><br /><span style="font-size:130%;">حکایت هزار شاه با گدا</span><br /><span style="font-size:130%;">حدیث عشق نا تمام آن شبان...</span><br /><span style="font-size:130%;">و خدا قادر است به سادگی تمام این قصه ها را تمام کند... همه را!</span><br /><span style="font-size:130%;">و دیگر نه سخن از.. است و نه سخن از... .</span><br /><span style="font-size:130%;">نمی دانم چرا _آنچنان که آن استاد ارجمند می فرمود_ همیشه مرگ را حق می دانم (می دانیم!) لیک برای همسایه!</span><br /><span style="font-size:130%;">ای کاش گاه گاه فکر کنم(کنیم!) که ممکن است در همین لحظه همه چیز به پایان یابد! و آغازی دیگر که ...</span><br /><span style="font-size:130%;">باید فکر کنم(کنیم!)</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-1157370130906998221?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-70136835990792956712009-07-05T09:03:00.000-07:002009-07-20T11:23:32.321-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SlSOaLBD7II/AAAAAAAAACc/txt-bG4a7Ew/s1600-h/DSC01430.JPG"></a><br /><br /><br /><div dir="rtl" align="right"><span style="font-size:130%;">چند روزی بود که خاطرات شیرین(چه حلاوتی!!!) و جذاب و خواندنی ام را ننوشتم. قطره ای این دریای عسل و شیرینی بدین شرح بود!</span></div><br /><br /><br /><br /><div dir="rtl" align="right"><span style="font-size:130%;">یکشنبه رفتیم متسختا! تلفظ دقیقش سخت است(mtskheta)! چند کلیسای معظم دارد. یکی کلیسای زن که صومعه ای برای راهبان دارد. قبر یکی از بزرگان مسیحیت هم آنجا که تبرک می کنند. از این نظر ارتدکس شرق به ما نزدیک است. برای مثال در عکس زیر این کودک را جهت تبرک روی مزار نهاده اند.</span></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356062443801828882" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 245px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SlSOaj2eXhI/AAAAAAAAACk/9c_4pWWQ_Xk/s320/DSC01430.JPG" border="0" /><br /><br /><br /></span></div><br /><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;">به کلیسای بزرگ متسختا هم که بسیار بزرگ و کهن است رفتیم. خیلی زیبا است. </span></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356064359798768562" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SlSQKFfvg7I/AAAAAAAAACs/YLNgQk6wG0A/s320/DSC01454.JPG" border="0" /><br /><br /></span></div><br /><br /><br /><br /><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356065278317373362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SlSQ_jPpJ7I/AAAAAAAAAC0/-CHGu-4plAo/s320/3376050668_204522be20_o.jpg" border="0" /><br /></span></div><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359003340124549426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/Sl8BJQZBcTI/AAAAAAAAADg/VoVe_j2BAYY/s320/3372319203_cabe28fe51.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><p><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356065698973023458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SlSRYCTw_OI/AAAAAAAAAC8/Zndfj81F5dQ/s320/3372285863_321bb6ea95_o.jpg" border="0" />از نکات جالب مباحث انتخابات ایران است در گرجستان! موج سبز در گرجستان چه می کند! بعد از لباس مشکی که در اینجا بسیار پرطرفدار است رنگ سبز رنگ مورد علاقه اینان در لباس است. اما این بار گویا وقعاً موج سبز بود. در حیاط همین کلیسای بزرگ متسختا جوابی گرج مچ بند سبز داشت! سندش هم موجود است! تصویر زیر را مشاهده کنید:</span><br /><br /></p><br /><div dir="rtl" align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><br /><br /><br /><div dir="rtl" align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356066991318386738" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SlSSjQq6SDI/AAAAAAAAADE/U2zXEUmOPpo/s320/DSC01450.JPG" border="0" /><br /></span><br /><br /><div dir="rtl" align="right"></div><br /><br /><p><span style="font-size:130%;">قبل از اینکه سوار ماشین شویم من تنها کنار ماشین بود. خانمی حدوداً 30 ساله نگاهی به پلاک ماشین کرد بعد در حین رد شدن مرا دید و...</span></p><br /><br /><p align="left"><span style="font-size:130%;">are you from iran?</span></p><br /><br /><p align="left"><span style="font-size:130%;">yes.</span></p><br /><br /><p align="left"><span style="font-size:130%;">i like iran! </span></p><br /><br /><p align="left"><span style="font-size:130%;">do you go to iran?</span></p><br /><br /><p align="left"><span style="font-size:130%;">yes i went to iran 2 years ago and...</span></p><br /><br /><p align="right"><span style="font-size:130%;">ایراد گرامری نگیرید که شبیه به این بود و من ادعایی در انگلیسی ندارم! </span></p><br /><br /><p align="right"><span style="font-size:130%;">ما در این گفتگو که از یکسو... حسین آقا ما را دید! پرونده سازی شروع شد. حالا خوب است شکر خدا هم من صاحب محاسن بودم هم خانم سن و سال دارد بودند!</span></p><br /><br /><div dir="rtl" align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><br /><br /><div dir="rtl" align="right"><span style="font-size:130%;">بعد از این رفتیم. دهات آقای کروبی! شیخ مهدی! البته اینجا با تغییرات زبانشناختی ساده آن را چختی گویند!!! جای زیباییست. دشت سرسبز. نکته جالب در مورد گرجی ها این است که برخلاف ما ایرانی ها که تا جای سرسبزی را می بینیم سریعاً پیک نیک و چایی (و احیاناً قلیان) به پا می کنیم، برادران گرج چندان اهل اینگونه گشت گذارها نیستند و معمولاً خیلی ساده به پارک یا جنگل می روند. البته در چختی استثنائاً یک خانواده گرج با فرزندانشان به پیک نیک آمده بودند.</span></div><br /><br /><br /><div dir="rtl" align="right"><span style="font-size:130%;">یک چوپان و دو سگ(!) هم دیدیم و اندکی از مهمانوازی ایرانی ها تقدمشان داشتیم تا اشاعه فرهنگ مهین باشد!<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"></div></span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355007698585738626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SlDPITuvXYI/AAAAAAAAACU/JW4UxUKLSHk/s320/DSC01545.JPG" border="0" /><br /><br /><br /><p><span style="font-size:130%;">نمایی از دهات شیخ مهدی:</span></p><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356070883545886754" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Guf3JRdHX_g/SlSWF0WQsCI/AAAAAAAAADM/eURaHk1ZUoE/s320/DSC01470.JPG" border="0" /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-7013683599079295671?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-58562686294300997102009-07-04T10:48:00.000-07:002009-07-04T12:58:56.224-07:00<span style="font-size:130%;">امروز صبح(البته معمولاً این موقع راظهر می خوانند!) با حسین آقا قصد بیرون کردیم. اندکی تخمه ره توشه کردیم!<br />اول این کلیسای نزدیک خانه قبلی رفتیم. خیلی شلوغ بود مادارن و مادربزرگران کودکان و حتی نوزادانشان را آورده بودند. از کودکی اینها را با مسائل مذهبی عادت می دهند. وسایل بازی هم در حیاط کلیسا هست. شاد اند و آرام! دعا می خوانند!<br />حدود 1 ساعتی آنجا بودیم بعد راهی پارک وکه(vake) شدیم. پاتوق همیشگی! دوساعتی هم در پارک بودیم. چقدر اینجا بچه دارند! شاید هم زیادی بچه ها رو تحویل می گیرند! همه اش پارک و کلیسا. واقعاً هم بچه های زیبایی دارند.<br />برگشتن از خیابان موازی چاب چاوادزه آمدیم. خیابان زیبایی بود و مغازه های جالبی داشت. خرید مختصری هم کردیم!<br />به ساختمان که رسیدیم جوانی دم آسانسور بود از سر لطف گفت:<br /></span><div align="left"><span style="font-size:130%;">?wich floor</span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;">!me: six</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">جوان طبقه 6 را زد اما.... غافل از اینکه این آسانسور سکه ای شده!!!!!!! بعد هم من با متانت 10 تتری در داخل انداختم و خنده ای زدم. جوان هم خنده ای از اظهار ناراحتی کرد!!!</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">عصری حدود 6:30 مادر علی و خواهر علی رسیدند و عدهای رفتند فرودگاه دنبالشان. بعد هم رفتند شهر را ببینند.</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">روز خوبی بود.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-5856268629430099710?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-2203447391458004782009-07-03T03:37:00.000-07:002009-07-03T09:29:49.293-07:00<div align="center"><span style="font-size:130%;">به نام خدا</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">چهارشنبه صبح خروس خوان با برادر و حسین آقا راه افتادیم. </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">از مسیر قزوین و زنجان به تبریز و سپس به ماکو رسیدیم. خاطرات زیاد است که رمقش نیست خودتان تصویر کنید! شب تصمیم گرفتیم در ماکو بمانیم. در یک هتل تقریباً خوب. صبح ساعت 4:30 بیدار شدیم به طرف بازرگان. مرز وحشتناک شلوغ بود حدود 3 ساعت مشغول بودیم تا از ایران بیرون شدیم( یک دقیقه هم زودتر خارج شویم....!) دوری از وطن است و...!!!</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">ورودی ترکیه از آنجا که ما با زبان شیرین ترکی در حد آجر آشنایی داریم مشکلات آغاز شد! البته 30 میلیون لیره رشوه کار را راه انداخت! ماشین را بیمه کردیم و سوی راه روان شدیم. البته 5 لیتر بنزین قاچاقی ما هم توسط برادران کشور دوست و همسایه مصادره گشت! حالا پس فردا ما بیایم منصبی بگیریم ما را قاچاقچی بنزین می خوانند!</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">خوب حدوداً ساعت 8 صبح به وقت ایران در ترکیه بودیم از دوغو بایزید و ایغور و ایغدیر و قارص به سمت شهر مرزی پوسوف رفتیم. در راه پر از برادران ایست بازرسی بود. یک سرباز که بازرسی می کرد از انتخابات پرسید و نمی دانم به چه قرینه ای مرا از یاران میر حسین خواند! عجب استعداد دارند این برادران ترکیه ای! خدا حفظشان کناد!</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">در ترکیه چندان تامل نکردیم اما در کل زیبا بود. حدود ساعت 2 به پوسوف رسیدیم. بین ترکیه و گرجستان بر بالای تپه هایی زیبا.</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">چند کیلومتر بعد از پوسوف مرز بود. برعکس مرز ایران مرز فوق العاده خلوتی بود. مدارک و پاسبورت ها را نشان دادیم. در آنجا یک راننده ایرانی را دیدم که کمک زیادی کرد. این مرز را هم رد کردیم و به کشور دوست و همسایه(!) رسیدیم! گویا وطن است. رنگ و بویش آشناست. واله اولین شهر پس از مرز است. شغل مردم اکثراً کشاورزی است. مزارع سرسبز و پربار است. تعدادی مسلمان هم دارد. ما در هیچ یک از شهرها توقف نکردیم جز مدت کوتاهی برای نماز و نهار. بعد از واله، شهر مهم بورژومی است که ابهای معدنی معروفی با همین نام هم دارد که به قول یکی از اساتید 10000000(نمی دانم چند تا صفر داشت!) خاصیت دارد!</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">بعد هم خاشوری و سپس گوری. گویند که روسها در حمله اخیر حتی به گوری هم رسیده بودند. بعد هم تفلیس. در میان راه باران بسیار شدیدی گرفت. در هنگامی که نا هار می خودیم 4 جوان که از شنا در رودخانه آمدند مثل اکثر جوانان گرج درخواست "سیگارتی" کردند که حسین آقا اجابت کرد و 4 رامتین شکلاتی هم مضاف بر آن هبه کرد.</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">اوخر پنج شنبه به تفلیس رسیدیم و در اوایل شهر واقف و پدر را دیدیم.</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">شکر خدا سفر خوبی بود.</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">امروز جمعه است. صبح به پارک میزوری رفتیم سپس سری به MAC زدیم تا گلایه نکنند چرا چند وقت است نیامدید!!!</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">بعد هم اندکی با پدر و واقف گشتیم و...</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-220344739145800478?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2526878482856465811.post-21325191525639770992009-06-27T08:03:00.000-07:002009-06-29T12:00:47.194-07:00<div dir="rtl" align="center"><span style="font-size:130%;color:#333399;">به نام خدا</span></div><div dir="rtl" align="center"> </div><div dir="rtl" align="center"><span style="font-size:130%;color:#333399;"></span></div><div dir="rtl" align="center"><span style="font-size:130%;color:#333399;"></span></div><div dir="rtl" align="right"><span style="font-size:130%;color:#333399;"></span></div><div dir="rtl" align="right"><span style="font-size:130%;color:#333399;">چهارشنبه برای دومین بار به گرجستان سفر می کنم.</span></div><p dir="rtl"><span style="font-size:130%;color:#333399;">برخی از دوستان خواستند که خاطراتم را بنگارم. من نیز هر چند در خاطره نگاری تبحری ندارم دعوت ایشان اجابت کردم. ان شاء الله که به لطف حق تعالی مورد استفاده قرار گیرد.</span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2526878482856465811-2132519152563977099?l=mohebmemoir.blogspot.com' alt='' /></div>محبhttp://www.blogger.com/profile/10307207933046941453noreply@blogger.com0